Farfala

A-i é chi a ‘rcòrda ‘l temp ëd tant temp fa

e a barata la soa vita con sentiment lontan, sotrà ant la memoria

antant ël temp a passa e ‘nt ël camin a bruso la gòj, l’alegrìa … e tuta la stòria

Peui a-i é chi a speta ‘l temp ch’a riverà, a speta ‘n sla pòrta cola sgnora, la felicità

ma ‘ntant ël temp a passa e ‘n cel n’aquila a vòla sperdùa … ‘ndoa ch’a va?

Ël temp a passa ‘n pressa, ognun a l’ha soa età

a resto j’arcòrd, ij seugn, la vita vera

a nass ël di e a meuir …  ël temp a va: farfala colorà

Ma ti ch’it dise ‘n gir che tut a finirà

it l’has nen capì ‘n bel gnente, it sas nen la verità

ma it vëddes-to la farfala, ij sò color, la soa beltà?

E pianta lì ‘d parlé, ‘d campé lì ‘d sentense e prevision falìe

al gnente dë sta vita it jë chërde peui mach ti

ij tò pensè a son cit, son lòfi, volgar e at lasso nen volé ‘nt la toa speransa

Guarda, s’it piante lì a va bin, ma s’it continue … scapa!

it manderoma via da sì parèj d’un can rognos

giut-lo Signor, perdon-lo …

Ma ti ch’it ses-to, për ti còs’a l’é l’amor con l’amicissia?

it sas-to dime vàire a val e che confòrt …?

poesìa, gòj, eterna blëssa …

It veule resté con noi … a va bin, ma ‘t serv la fantasìa

cola d’un di, ch’at porterà lontan da ‘s mond anventà dai tò pensé cativ,

da la toa rabbia, dal gnente, dal tò jer ch’it l’has perdù

Guarda, la farfala a vòla via, ma a tornerà doman, a conòss la stra …

torna ‘dcò ti con noi, i soma già tanti: i sercoma ‘n mond pì bel

fàit ëd bèj seugn, poesìa, amor sincer …

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *