Na frisa ‘d ti

Na frisa ‘d ti, na gossa ‘d vita

                                     n’amis ch’a passa e ch’am dis: ciao!

                                     E peui pa pì sërché ‘nt la vita

                                     core da press a seugn già frust

                                     Na frisa ‘d mond: strenze le man

                                     resté  ‘ncantà a guardé la lun-a

                                     speré ch’at manda ‘n pò ‘d fortun-a

                                     dete ‘n basin …

                                     E a l’é tut si… a l’é la vita

                                     as dis: – a l’é pòch- ma scotme mi: ferma ‘l biròcc

                                     përchè ‘n bel di, na sèira ‘s ferma ‘n cel la lun-a

                                     e dà speranse gnanca pì un-a …

                                     Parèj ‘d mi adess …

                                     ò com’am basterìa na frisa ‘d ti …

Girand la vita

Girand, la vita a l’é rivà da ti

girand, girand, a l’improvis

an sël me cusin a-i é  tò soris

Ant l’aria tò profum…

am carësso le toe man…

ël temp a l’é sensa fin, i speto con ti doman

A sarà ‘n bel di ‘d canson ch’i ‘nventerai për ti

a saran tante emossion

che ti it vivras con mi

La vita, come ‘n fium, a va ‘n pressa

mè temp për man con ti …

confessa: it ëm ëspetave si

Vita

Scota vita: ‘l temp ch’a passa mi i veuj nen ch’a sìa perdù

i veuj passelo ‘nsema a ti, con gòj, amor e speransa

I veuj sërché ij soris ëd la gent ant j’euj ‘d chi a spera

ant lë sguard ëd chi a la perdù

e parleje dël mond ch’a gira ‘ncora

I veuj sërché ‘l baticheur dij mè pì bèj pensé

canté le mie canson pì bele, cotlosé[1] ij mè seugn

antant che ‘l temp a passa

Chi am vorrà bin për sempre …?

i lo capirai da j’euj ch’a brilo …

An sostansa, vita, quand ch’a sarà finì ‘l mè temp

i veuj che ij mè seugn pì bèj a-i pòrta via quaidun

quaidun ch’a l’ha vorsume bin dabon

quaidun ch’a resta sì ‘nt ës mond …


[1]    Verbo ascoltato dall’autore nella  sua infanzia ma non usato nella cosiddetta koinè; il Vocabolario  Piemontese di Camillo Brero, qui usato come riferimento, per coccolare propone poponé o sulié

Un pòch ëd ti

Vive ‘n pòch pì ‘n là, guardé la vita core

come na masnà ch’a gieuga e anventa na stòria tuti ij di

ma ti it ses sempre si ‘nt ij pé, mè cheur pien ëd magon mufì

Scusa vita… e va, continua a core, mi i starai pì ‘n là

s’it casche e t’antrape, ij mè magon mufì mi i-i pòrto ‘nsema a mi

ti it j’avras nen ant ij pé … rassegn-te  pa!

Va lontan e serca ‘dcò për mi

col prà, col cel për gieughe ‘ncora … vita

stete sempre adòss … stà atenta vita: it casche e të s-ciape j’òss

J’ani ch’a passo a divento come ‘l fer

e a pèiso ‘nt ëst’infern dël temp passà ch’a brusa ‘ndrinta al cheur

Ti lontan, magari ‘n pòch pì ‘n là, fà finta ‘d gnente

e ciam-te ‘ncora VITA, vita sensa temp, regal dal cel, poesìa

për feme content

St’òmo da gnente ch’anventa ‘ndrinta ‘d mi ste scuse, di për di

për nen paghé la sal, ës folaton falì, lassom-lo perde e ‘ndoma ‘n pòch pì ‘n là

dame na man, provomje ‘ncora, vita …

Ant ël cel na nivola as trasforma e a diventa na montagna ‘d seugn

ch’a vivo e a divento la mia stòria tuti ij di

e ij mè magon mufì i-j dësmentio ‘nsema a ti …

Cita

It divente granda cita … e tò cel a sarà bleu

na nivola a peul nen fërmé l’asur

Vòla e tira fòra la fòrsa dij pensé

it divente granda, cita e ‘ntorn a ti a-i sarà ‘l seren

It vorras bin … nen sempre ricambià

peui quaidun la tenerëssa ‘t pòrterà

Quaidun a sarà con ti për fé ‘l senté

quaidun për condivide ij tò pensé

S’it peule, fà nen seufre gnun

doman a l’é ‘n bel di për ognidun

Ognidun ch’a sent ch’a peul speré

ant l’amor e ‘nt l’amicissia, e ‘n col senté

It divente granda, cita; it anvente tò doman daje coragi al cheur e fòrsa a le toe man …

Mi im fërmo sì

Mi im fërmo sì, magari… a passerà … vestìa a festa

ma ‘d mi as n’ancòrzerà …?

A l’é mej ch’im buta na facia ‘n pò simpatica

i peuss canteje Help, Yesterday; recité Prevert …

I peuss anventé na stòria misteriosa, baravantan-a …

për feje colp …

E mentre i speto… magari

dediché ai mè seugn na canson neuva

robé al vent un buf, n’emossion …

scrive ‘nt ël diario dij pensé (coj d’jer)

che mi im fërmo sì …

sì… im fërmo sì…

quàidun a riverà, mentre la lun-a la facia a cambierà

i veui soride al destin misterios e ‘dcò ‘n pò noios e la felicità, vëstìa a festa, ‘d sigur a passerà …

Strach e ambrassà

Andoa it ses-to mè amor, it ëm pense?

stassèira a ca i veuj contete còse bele

e… la malinconìa lontan da ti

Tuti ij di, an tornand la sèira,

mi i l’hai an ment tò soris ch’am consola

e ‘nt ël cheur d’ambrassete

an guardand la lun-a ‘n cel curiosa …

Ma i soma strach e s’andurmoma …

strach ma ambrassà, mè amor

speroma …

I sai nen come fé për dite…

I sai nen come fé për dite

na còsa ch’am fà magoné

na còsa che ‘l cheur a veul dite

ma che ij laver a san nen prononsié

Jer sèira për un moment…

però it lo giuro, un moment cit così

mi i l’hai chërdù ‘d podèj fé a meno

i l’hai chërdù ‘d podèj fé a meno ‘d ti

Ma mentre mi it dësmentiava

it l’avejsse vist: ël ciel l’é diventà scur

e peui quand mi i l’hai pensate torna mia

a l’é vnuje ‘l sol, a des ore ‘d sèira …

e mach për mi

I t’ancontro

I t’ancontro e a ripart mè seugn

un seugn ch’a viagia ‘nt la mia ment lontan

ant ël temp ch’a passa …

Ël ciel ant j’euj, it ëm goarde

na mùsica ‘nt ël cheur, mi it parlo:

dël pì, dël meno, d’ës mond ch’a gira

Toa man a më sfiora, chissà tò cheur…

it veuj bin – a l’é ora- i penso – dij-lo adess …!-

ma ‘l seugn a viagia ‘nt la mia ment lontan ël temp a passa … it lo dirai doman

An-namoreme

An-namoreme …

magari për sempre, magari pròpe ‘d ti

portete via con mi e regalete ij mè castej campà për aria

le mie canson veje, tuti ij mè përchè…

Strens-te pian an ëscotand tò cheur

mentre a conta na stòria d’amor …

sté ciuto ‘nsema a lë scur, fin-a ch’a ven-a di

fin-a che ti it reste sì …

E con ti, cheuje ‘l respir ëd n’amor pensà, ‘nmaginà

forse già finì …

A lë scur dedichete na canson neuva

dedichela a nost amor novissi …

An-namoreme ‘d ti a l’é na folarià

disme gnente, però, lassa ch’a sia

tant doman a l’é ‘n castel për aria

ti it saras mach na canson, it saras fra ij mè përchè …