ËL GADÀN

Lo Cascio Carmelo a fasìa ‘l pruché

al lùn-es la sèira a andasìa a carié:

cavej tirà a lucid, giachëtta a quadrèt,

fangose ‘d camoscio, gilé, dopi pèt.

As sentìa ‘l gigèt.

Lùn-es sèira na fumela

a l’ha guardalo con bel dèuit,

granda, brun-a, pròpi bèla

trè second, zach, bèle cheuit!

Con tute le dòne a fasìa ‘l gadàn,

sia bèle che brute, ma pien-e d’arzan,

sia giovo che veje, marià nen marià

barice o spòrche, ch’a tanfo dal fià

a batìa ‘d nasà.

Për trè ore a l’ha seguila

gia a-j brusavo j’ajassin,

finalmente chila a s’anfila

ant un night ciamà “Moulin”.

“Mizzeca, bacio le mani! Voulez vous danser?”

As lancio ant un tango pistand-se un pò ij pe.

Peui, a l’é lògich a fan ël casché

e a chila an piegand-se a-i casca ‘l toupé

tant për comincé!

E le pupe mal butà

quand ch’as cin-a a pijé ‘l toupé

su la pista a son cascà

a son ficasse rotolé.

Adess sensa pupe, guardandla pì bin

cavej a la plùffer tajà a spassolin

gli sorge un dubbio, a jë s-cianca ‘l vestì

sta bèla fumela a l’é un fieul travestì.

Un ëd coi lì.

Cari amis, al di d’ancheuj

a basta pa fidesse dij euj

se nò iv treuve tra le man

anvece ‘d biòve ‘d biciolan!

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato.