A L’É NEN DUR?

Vaca tèra d’un mond dròlo!

I l’hai travajà na vita për pòche lire al mese

(E va bé)

An fasend straordinari për stare nelle spese

(A l’é giust?)

Ch’a costa lòn ch’a costa godrò poi la pensione

(A l’é tant)

Adess con la pensione io vivo da straccione!

A l’é nen dur? Tròp!

Vaca tèra d’un mond dròlo!

I l’hai tribula na vita, fedele al grande amore

(E va be!)

Dal dì ch’i-i son mariame, non ho cambià colore

(A l’é giust?)

Na vòlta ògni doe sman-e, mi permettevo un giro

(A l’é tant?)

për tërdes dì ‘m cariava e peui i sgheirava ‘l tiro!

A l’é nen dur? Tròp!

Vaca tèra d’un mond dròlo!

A disdeut ani apen-a la grande guerra brilla

(E va bè)

Finiss a s-ciòdo le piaghe dij fasci e dij balilla

(A l’é giust?)

Peui a taca l’Abissinia, la Spagna e l’Albania

(A l’é pòch?)

Ecco l’ultima guera, la peggio che ci sia!

A l’é nen dur? Tròp!

Vaca tèra d’un mond dròlo!

Finisso ‘dcò le guere e bombe e mòrte e fame

(E va bè)

Evviva la Repubblica cacchiamo sul reame

(E va bè)

As tiroma sù le braje, bisogna lavorare

(E va bè)

Adess ai giorni nostri è tutto da rifare!

A l’é nen dur? Tròp!

Vaca tèra d’un mond dròlo!

Vòstre guere sensa sosta,

nòstr përchè sensa rispòsta,

i tòrt an nom dla giustissia,

i nòstri sì dit për pigrissia,

ël prògresso dle mie sòle

mila idee ‘ncutìe, dròle.

promësse ch’as disfo come bòle,

ël benessere a paròle

A l’é nen ora ch’i la mòlo? Vaca tèra d’un mond dròlo!

COL QUAIDUN

Mi contra ai tedesch an montagna i sparava
col quaidun con ij cruch dë stërmà contratava
mi rischiava ‘d meuire për n’ilusion,
col quaidun, tut tranquil, as fasìa ij milion.

Ël di dla vitòria, mi comòss, i piorava,
col quaidun, brut fàusson, dij sò merit as vantava
mi i l’avìa ancor nen piantà lì ‘d pioré
col quaidun cominciava già torna a cacé!

Con quaidun predicava la rivolussion
col quaidun a dasìa ‘l via a l’assion
mi i corìa ‘n sla piassa col dil an sël grilèt
col quaidun ant na piòla ‘s cimpava ‘n ciorgnèt.

Ma mi ant la mia idea i përseverava,
col quaidun, për guadagn, associassion a cambiava,
e quatr-a-gnun am dasìa la benedission
col quaidun, ëd mi a disìa: “ Chiel-lì a l’é ‘n plandron!”

L’é ‘n bel pòch ëd temp ch’a va avanti sta fèra
ma ‘l mond a l’é sempre istess com’a l’era
col ch’a l’han ël cheur bon e pien d’ilusion
resteran fin ch’a vivo ‘d gran povrasson!

La bruta canaja, i veui dì col quaidun,
ël so stòmi a peul nen soporté ‘l digiun
a l’ha bzògn ëd tanti sòld për buteje da part
për cost motiv, pòvr diav, a ròba tanti miliard.

La bruta canaja l’é bin rispetà
la gent ch’a travaja a l’é sempre fregà
la bruta canaja l’é bin rispetà
la gent come mi a l’é sempre incastrà (ad libitum)

TURIN

Mi i peuss ciancé fin ch’i vë stofio ëd mila còse bele che Turin a l’ha:

la Mòle, ël Valentin, ël Pò, le piasse, i monument, ij cors, ij viaj le strà;

Mi però i veuj nen parlé ëd tute coste cose ch’i conòsse già;

le còse ch’i veuj dive mi son cole ch’as respiro quand ch’i tiro ‘l fià.

Le còse ch’i veuj dive mi son cole ch’as nufio e as peulo pa toché,

ma son le còse ‘d tuti ij dì che ti o chiel o mi, che tuti a peulo fé

për conòsse ‘n pòch Turin a bzogna podei vive serte sensassion,

ansoma veuj parlé dle còse ch’as nòto nen ma a-i son.

Quand d’invern a fà ‘n ginich che a dila come a l’é patela ij malvestì,

mi m’àusso a la matin bonora për andé al rusch, che a smija gnanca dì,

quand seurto dal porton i tornëria a ca, a smija ‘d respiré velen,

e a tira un-a ‘d cole bise che j’orije as chërpo e ‘l nas as sent pì nen.

Mi guardo an tèra e contra ij mur a-i son doi dii ëd brin-a, ma color carbon,

peui i sàuto sla mia bici, veja un pòch rusnenta ch’i l’hai catà al Balon,

pedalo a travajé con j’euj velà dal frèid subiand ël sòlit ritornel

cò l’hai an drinta ‘l cheur a l’é Turin, ch’a sia brut ò bel.

A riva peui la primavera e tut an drinta a mi a taca a formiolé,

quand ch’a-i é na giornà bela a l’é na tòrtura andé a travajé,

am piasëria andé an colin-a ansema na porila, stend-me ansima ‘n prà

e su l’ërbetta ciolarin-a cheuje ‘l pì bel fior che la natura a l’ha.

E peui d’istà ël sol ch’a pica, a fa slingué l’asfalt e sveuida la sità,

mi penso: “A son andassne tuti an ferie, finalment peuss gòde ‘n pòch ëd tranquilità”

I vado a fé doi pass an centro e ‘nvece lì i treuvo ‘l sòlit gran bordel

Cò l’hai an drinta ‘l cheur a l’é Turin ch’a sia brut o bel.

Quand d’autunn ël sol ch’a cala con ij sò penej a pitura tut ëd ross

mi setà su na banchin-a anvisco na sigala im sento un pòch nervos,

vëddo le feuje sëcche, un-a dòp l’àutra, ch’a casco giù dal cel,

penso che ant la mia vita a-i son nen tante còse ch’a l’han gust d’amel.

Ël vent a pija d’infilà le nòstre vie drite e a intra fin-a ‘nt j’òss,

mi ‘m na vado al Michelotti, i marcio su e giù come cercand queicòs,

peui i m’anfilo ant una piòla e ‘m faso doe anciove e mes litròt ëd vin,

mi anlora ‘m sento propi come fuissa an drinta ‘l cheur ëd Turin.

LA MIA TÒLA

Con nen pòchi sacrifissi

i l’hai ficà da part ij gran.

Cento coco (centomila), i son catame

na sinchsent ëd quarta man.

Ma për tant che mi i pistèissa

a andasìa sempre pian;

a l’era giù ‘d carosserìa

i l’hai pagala ‘n tòch ëd pan.

Prima còsa pì che ‘n pressa

le quat cope i l’hai gavà

i l’hai tacaje ‘n sla portiera

në scorpion tut colorà;

peui i l’hai faje scursé ‘l cambi

për avèjlo bin a tir,

na modifica al cruscòt

i l’hai piassaje ‘l contagir.

Le levëtte për le luci

l’hai slongaje un pochetin,

l’hai cambiaje la marmita,

l’hai ficaje ij tromboncin;

ij sedìj, ch’a j’ero lòfi

l’hai sbatuje an mes la strà,

l’hai ficà coj anatòmich,

a son na gran comodità.

Na cassiëtta infermerìa,

ch’a peul sempre vnì a taj

e peui dòp l’accendisigari,

a l’é util pì che mai;

l’hai cambiaje anche ‘l volant,

l’hai piassaje ‘l pòrtaoggetti,

l’hai penduje ‘l buratin.

L’hai catà na pel ëd daino

për sguré ël parabris,

‘n ramassòt për ramassé

fòra dla màchina ‘l amnis,

‘l mangianastro e ‘l mangiadischi

l’hai fàit sùbit instalé;

e la radio? Ma schërsoma,

a podìa nen manché.

Con n’antenna ‘d quat-sinch méter,

automatica, si sa;

l’hai tacaje la caden-a,

via l’elettricità;

un piumin ëd piume dë struss

për la pover, it capirass,

e ‘l can con la testa mòbil

ch’a l’é ‘n lusso, ma a mi ‘m pias.

Na seradura për ël còfano

për ij malintensionà,

n’antifurto che s’as preuvo,

mè car ti, a son ciolà;

peui le feudre, cole a servo

për nen consumé ij sedij;

ah, sì sì, ël pòrtapatente

an finta pel ëd cocodril;

un bidoncin ëd quindes liter

për la scòrta ‘d carburant,

un San Cristòfo an calamita,

(che bel, a l’é n’incant!),

e ‘l clàcsòn?, certo, doi:

un për campagna e un për sità:

mmm mmm col për campagna;

e për sità? tà tà tà tà tà.

I l’hai piassaje sù quat gome,

ansi sinch, bassa pression;

e le bòrchie anti-urto,

cole a servo për dabon;

peui un bel schinal ëd vimini

un pàira ‘d guernission cromà;

j’antinebia, ‘l còpriauto,

un pòrta-sci, ‘n plaid ricamà,

‘l pògiatesta, ij tappetini,

doi specet retrovisor.

Quand a l’é stàita a pòst l’estetica

i son campame sul motor;

l’hai cambià la copa dl’euli,

dopià la carburassion,

l’hai bassaje un pòch la testa,

rinforssà le sospenssion.

I sàuto ansima për na preuva:

na fusëtta, che portent;

l’hai tocà j’otanta a l’ora,

nen vorsù fé l’esigent.

Dòpo un pòch i sento un gemito,

un lamento, beh un rumor:

anciòdo, calo, guardo,

toco: i l’hai gripà ‘l motor!

J’era lì ch’i traficava

un ëd la pola am ven tacà:

“Lei che è tanto organizzato

il triangolo ce l’ha?” Bòja flip, bòja canela

vaca tera ampestà,

vaca bòja, vaca ‘l treno

mi ‘l triangol i l’hai pà.

ËL TRUCH A-I É

La P.B.A. (Prodotti di Bellezza Associati)

a l’avìa comissioname na canson

ch’a dovìa reclamizé ij cosmetici e i vari attrezzi, attrezzini

che le dòne a deuvro për rangesse (… për le feste!).

Mi i l’hai fala, i son preparame bin

i son presentame e i l’hai fàila sente.

I l’oma tut për le fumele

giovo veje brute bèle,

ancaminand da j’onge finte

a lë smalt an quindes tinte

l’acetòne për gavelo

se nò i peule anche ciucelo,

cilia finte, sote e dzora

l’ideal për quand as piora

eyeliner, rimmel e ombrèt

e l’euj a smija un gabinèt.

Mila tipo ‘d penelin,

spassolon e ramassetin

e matite color mon

nèir ëscur maròn bleu pom,

le pinsëtte rancapluch

a son essenziali për ël truch,

ma ‘d sigur a van pi bin

le nòste falciatrici da giardin.

Uehi e l’acqua di colònia

distilà da l’acqua ‘d fògna,

i l’oma ‘l latte detergente

e, ant ël caso a fèissa gnente,

carta a veder e dal muso

ëd sigur a spariss la ruso;

la carta a veder a fà mal?

i l’oma le sbrus-ce da caval,

tòle ‘d minio, i ciamo scùsa

fondotinta color bùsa.

I l’oma la cipria e ‘l rossèt

n’acìd ch’a fulmina ij porèt,

quanti profum, ròba da mat,

dos amèr salà e fat;

n’afé për fé le meches d’argent

un collirio ch’a fà vnì j’euj lusènt,

un deodorante spray

ch’a massa le cimes e a spussa d’aj.

Quante creme! Idratante,

emolliente stimolante,

astringente al cetriolo,

depilante al vetriolo,

rassodante e nutriente

për la pupa un pò cadente;

s’i veule fela gonfié an pressa

bombolëtte d’aria compressa;

fé mach atenssion a la pression:

un e quat, un e sinch, a son già dij bej balon.

E la cerëtta o, come as dis,

eh, eh, eh, eh, rancabarbis;

lacca spray “Sta fermo lì”

e ij cavej as bogio pì,

a basta mach sprussene un vel

e la piega a l’é a preuva ‘d martel

se ‘n rissolin it veule sposté

la fiama ossìdrica a bzogna dovré.

Finalment la soluzione finale

al problema dle fumele

la P.B.A. a l’ha trovala

care amise av la regala:

a l’é un bagn dë s-ciuma ëd nòm “Schiumòrich”,

cioè essenza d’acìd solfòrich;

a basta un bagn con col afé lì

e ‘l problema dlla blëssa i l’avreve mai pì.

Slogan

Anche s’it ses un rass-cet da pissor

coi nòstri prodòt t’ësmije un bel fior.

Na canson così simpatica i l’avìa mai fala; ma sti stassi dla P.B.A. a l’han nen acetala.

ËL GADÀN

Lo Cascio Carmelo a fasìa ‘l pruché

al lùn-es la sèira a andasìa a carié:

cavej tirà a lucid, giachëtta a quadrèt,

fangose ‘d camoscio, gilé, dopi pèt.

As sentìa ‘l gigèt.

Lùn-es sèira na fumela

a l’ha guardalo con bel dèuit,

granda, brun-a, pròpi bèla

trè second, zach, bèle cheuit!

Con tute le dòne a fasìa ‘l gadàn,

sia bèle che brute, ma pien-e d’arzan,

sia giovo che veje, marià nen marià

barice o spòrche, ch’a tanfo dal fià

a batìa ‘d nasà.

Për trè ore a l’ha seguila

gia a-j brusavo j’ajassin,

finalmente chila a s’anfila

ant un night ciamà “Moulin”.

“Mizzeca, bacio le mani! Voulez vous danser?”

As lancio ant un tango pistand-se un pò ij pe.

Peui, a l’é lògich a fan ël casché

e a chila an piegand-se a-i casca ‘l toupé

tant për comincé!

E le pupe mal butà

quand ch’as cin-a a pijé ‘l toupé

su la pista a son cascà

a son ficasse rotolé.

Adess sensa pupe, guardandla pì bin

cavej a la plùffer tajà a spassolin

gli sorge un dubbio, a jë s-cianca ‘l vestì

sta bèla fumela a l’é un fieul travestì.

Un ëd coi lì.

Cari amis, al di d’ancheuj

a basta pa fidesse dij euj

se nò iv treuve tra le man

anvece ‘d biòve ‘d biciolan!

L’ANVISABOLON

Con la testa sël cussin

mi i durmìa così bin

quand son vnume a dësvijé,

bòja fauss, im deuvo aussé.

Che vita grama, ‘m gavo ‘l pigiama,

im faso fòrsa, ‘l dovere mi chiama,

‘m lavo la facia, ‘m gavo la cracia,

m’anfilo ‘l tòni ch’a l’é tut ‘na macia,

‘nt ël barachin ël minestron da mangé

ciapo la bici e ‘m na vado a rusché.

“La becana a l’é na mana”

“Compra la bici, poi me lo dici!”

Becana vita sana!

Tut ël dì a ‘nvisé bolon

a l’han gnun-e cognission,

dì për dì i divento fòl

‘m ven la gheuba e ‘l torcicòl.

“Prendi ‘l bulone, fai atenssione,

mantieni il ritmo di lavorassione”.

Ma chi ‘s na frega, fas nen na piega,

‘ntant chi fa ij sòld l’é ‘l padron dla botega,

e ‘nvece mi con la paga ch’am dan

ant le profonde i l’hai mai un gran.

Mè padron l’é n’òmo ‘d cheur bon:

a dà da mangé ai mòrt, sotra ij malavi, vìsita ij patanù …

Un bel dì për reclamé

l’hai provà a sioperé,

ma sai nen dì come mai

son restà sensa travaj.

“Sei un fannullone, sei un lasarone,

sei un ribelle anvisa bulone”.

A-i é na j’é mila ch’a fan la fila,

son grand e gròss ch’a smijo ‘d gorila.

L’han piane n’àutr al mè pòst e chiel-lì

lo pago ‘d meno e a rusca anche ‘d pì.

Chi s’accontenta fa godere il padrone.

Chi fa gòde ‘l padron a pija la decorassion.

Anvece mi adess …

Con la testa sul cussin

deurmo tuta la matin

Quand l’é ora dë mangé:

“Brigata Cirio” al Cotolengo i lo vad pijé

TANGO DLA SÒMA D’AJ

L’àutra sèira an tapa scura

a “Le Roi” i vado a tanghé:*
“Tòta a bala?” “Ch’as figura,

i son vnùita për dansé!”.

Ecco un tango a la vigliaca

un, doi, tre, zach i faso ‘l casché,

mi i la strenso, chila a stravaca

as piega an doi a l’andaré.

A Turin a-i é nen na cita

ch’am resista ant’ël casché.

Se la strenso për la vità

am fa trapëtta con ël pè.

anche costa a l’é già smòrta

bele cheuita, a na peul pì,

a fa j’euj da crava mòrta,

mi i la vëddo ampalidì.

Stretti, stretti, cuore a cuore

già mi i penso “A-j dago ‘l pontel”,

lei invece con furore

am dis “It tanfe, mè car pivel!”

“Ahi, ahi, ahi, ahi!

it l’has mangià la sòma d’aj

e nel tango tu lo sai

con la sòma sono guai;

oh pòvra mi

adess i sven-o ambelessì;

quandi ti ‘t parle d’amor

le paròle a l’han l’odor”!

A l’é svenua là ‘n sla pista

a l’é cascà come un pruss cheiut

a l’é fërmasse fin-a ‘l pianista

antorn a mi a l’é fasse ‘l veuid.

A l’é rivaje n’appuntato

a l’ha dime “Alto là

sei in colpa d’un reato,

in caserma si vedrà!

Con il codice penale

non si scherza e tu lo sai

tentativo criminale

d’asfizzìa per sòma d’aj”.

Chila ‘nvece a l’han portala

al Martini an oservassion:

trenta giorni di degensa

salvo le complicassion.

Stretti, stretti, cuore a cuore

mi i pensava “A-j dago ‘l pontel”,

lei invece con furore

a l’ha dime “It tanfe, mè car pivel!”

Ahi, ahi, ahi, ahi!

i l’hai mangià la sòma d’aj

procurandme tanti guai

che a la fin, i ariverai mai.

Moral: l’amor

a l’é na còsa sensa odor

përchè se l’odor a l’avrà a-i é “incomunicabilità”!

BRUTA VIGLIACA

A son rivà che ‘l cioché a sonava

neuv e mesa e mi i j’era ‘ndurmì

quand ch’a l’han tambussà mi i sognava

d’esse ‘nsema strojassà sì con ti.

“Su, aprite o sfondiamo la porta”

a crijava un fassiston

peui “ja woll” ij tedesch ëd la scòrta

mi i sentìa, a cariavo già ‘l tron.

Boja fauss i son dime cò’ faso?

ël mè tron i l’hai ambrancà ‘n sël buffet.

I son panà, sì ma prima ch’am masso

sinch ò ses bastardon i veuj scursé!

I l’hai guardà fòra dla seradura

i l’hai viste là ‘n mes a lor

con la tua facia dura.

Bruta vigliaca, it l’has tradime

come Giuda a l’ha fait con Nòst Signor

a stì sassìn it l’has vëndume

për gelosìa, vendetta d’amor.

A l’é mes bòt, a son tre ore ch’i tiro

giù dle scale a fé fòra ij tognin

ògni tant un as fa sota e i lo stiro

sta balada a va mai a la fin.

“Sei finito, orsù cessa il fuoco

– a crijava ‘l  fassiston –

Puoi resistere ancora per poco”,

ciapa sì parla ‘ncora s’it ses bon!

A-i é pì gnente da fé për salveme

i l’hai vint’ani e i son già mes sotrà

sù avanti, monté sù, vnì a pijeme,

mi i sai meuire për la libertà!

I l’hai guardà fòra dla seradura

i l’hai viste là ‘n mes a lor con la tua facia dura.

Bruta vigliaca, it l’has tradime

come Giuda a l’ha fait con Nòst Signor

a stì sassìn it l’has vëndume

për gelosìa, vendetta d’amor.

Bruta vigliaca mi i veuj dite

adess ch’i-i son sì, fotù dai tognin

mai e peui mai i l’hai tradite e anche adess che t’im masse mi ‘t veuj bin

ËL CANARIN

Cara mama con questa mia

i veuj dite che doman

ij fassista ‘m pòrto via

e ‘m fusilio come ‘n can.

Sì, lo sai, a son ròbe neire

che ‘n pòvr lader come mi,

na ligera a deubia meuire

për la facia ‘d chissa chi.

A le “Neuve” a l’han ficame

ansema un cap dij soversiv:

“Fa che canti – a l’han dime –

riferisci e ‘t seurte viv”.

Cara mama, ò mama mia,

i lo sai bin che ‘l me mesté

a l’é col ‘d fé la spia

e ‘n questura ‘ndé a subié.

A lo diso tuti a Turin

ch’i faso ‘l canarin

i son la pì bela spia

ch’a-i é là an Vanchija.

Coi parafanghi a scoté

peui ‘n Via Grattòni a subié

ij colp ch’a fa la mala

‘d Luseng ò ‘d Pòrta Pila.

Ma con lorsì a l’é divers

pen-a ch’a-i vëddo mi i son svers

e ‘d gumité am ven veuja

con lorsì mi i sai nen

subio nen, subio nen

con lorsì, dime fòl,

se deurbo ‘l bech j’ëspuvo a còl.

Cara mama sta ligera

ch’a l’ha fate tribulé

da sì ‘n pòch a-j fan la fera

ma ti ‘t deuve nen pioré.

Mi i son stàit sempre na lan-a

‘ndrinta e fòra ‘d na përson

ant la mia vita nen na sman-a

a travajé mi i son stàit bon.

Fin-a ij lader am disìo:

“Vigio sghija fòra dij ciàp”,

fin-a lor a lo savìo

che mi i j’era ‘n grand vigliach.

Adess i lo giuro, bòja brichèt

ch’im la faso nen adòss

i vado a meuire al Martinet

sì, ma i meuiro për quaicòs.

…………………………………..

Ma con lorsì a l’é divers

pen-a ch’a-i vëddo mi son svers

e ‘d gumité am ven veuja

con lorsì mi i sai nen

subio nen, subio nen

con lorsì ‘l canarin

as fa spiumé, ma a parla nen!