Ah, che salòpa ch’it ses ti ! – Putain de toi !

Davsin la lun-a mi i vivìa an sofiëtta

sensa òr, sensa argènt e sensa ras e vlù,

mi i sëmnava le viòle an cantand quaich ëstrofëtta

e i dasìa na man ai gat përdù.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Un di ch’a piovìa i sento graté a la pòrta,

mi i duverto, sicur ch’a l’é ‘n neuv gat ëd pì:

sacramento ! Ël bel gat che la tëmpesta am pòrta,

it j’ere ti, it j’ere ti, it j’ere ti!

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

J’euj giàun, slusènt come ‘d neuit fà la lun-a,

it l’has pogià ‘n sël mè cheur toe piòte fàite ‘d vlù ;

it l’avìe nen doi barbis sota ‘l nas, për fortun-a,

e ‘t l’avìe ‘dcò nen tanta virtù.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Che bel rabel it l’has portame là ‘nsima,

pròpi an tuti ij canton, con tut ël tò argent viv

e për mi, pr’ij mè gat, le mie fior, la mia rima

it j’ere ti ‘l bel temp e ‘l temp cativ.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Ma a passa ‘l tèmp an girand la soa roa,

a l’é mòrt nòst amor përchè, sensa rason,

a l’é vnute ‘l balin ëd tiré ij gat për la coa

e ‘d bruseme tute mie canson.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Peui a la fin, pròpi da barivela,

cand che mi i l’avia nen pì gnente da mangé

it ses scapà su doi pé e për na scaramela

it ses campate a let con ël maslé.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Podìa pì nen soporté costa stòria,

i podia pròpi pì nèn, dësnò mi i vnisìa mat;

son tornà su, an sofiëtta, con doi còrn për memòria,

con mie fior, mie rime e co ‘j mè gat.

Ah, che salòpa ch’it ses ti,

ah, ah, ah, ah che ciola i son mi!

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato.