MÈ BEL AMOR

Deurm deurm deurm tacà mè cheur

Mè bel ratoj, mè amor,

deurm che mentre ti ‘t ripòse

mi i peuss parte co ‘l vapor

ël vapor ëd la fantasìa

che ògni neuit am pòrta via

Parto ‘ncontra a mie carësse,

mè ricòrd e mie promësse

a-i é sempre ‘n pòst lontan

andoa a nass l’ispirassion

l’é la vos ëd la mia infansia

la mia vera religion

l’é ‘l silensi pendù ‘nt j’euj

d’un masnà vestì da vej

l’arogansa d’un pivel

ch’a së specia ‘ndrinta ‘l cel.

Quand ti ‘t deurme bel amor

 Mi i peuss esse Re e sotror

dl’anima mia d’ògni mia fior

i peuss esse ‘l vagabond

ch’a ten s-ciass andrinta ij pugn

doe righe ‘d coragi

e la ciav dël sò mond.

I peuss esse l barierant

Ch’a strapassa con doi rut

Na vita qualunque, sensa costrut,

I peuss esse ‘l trobador

Con la facia da tropié

Stërmà a l’avàit dël lìber pensé.

Quand ti ‘t deurme, bel amor,

mi i peuss core për dë stra

fiorìe d’invern, deserte d’istà

peuss fërmeme a pituré

con ij dij andrinta al vent

tut lòn ch’im sento

gorgojé ‘ndrent,

peuss campeme ‘ndrinta a Dòira

e ndé a cheuje ‘n sòld an fond

baratand la miseria con doi tòch ëd toron,

peuss ciameje l’ora a chi

a podrìa mai capì

che l’ùnich padron dël temp i son mi

Për lòn ti deurm tacà mè cheur

Mè bel ratoj, mè bel amoir,

it ciamo scusa s’i vad via

an sël vapor ëd la fantasìa

Tornerai doman matin

pront për dì “It l’has durmì bin?”

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato.