ANGIOLINA

Guardé sta mia faciassa

Pien-a ‘d rupie

Come ‘d solch

s-ciapà ‘nt la tèra

Fé bin tension, amis

Ch’a son pa rupie

Coj a son përcors

ëd guèra

che ‘l temp a l’ha trassà

con soa man severa

sërcand dë sgrafigné

tut lòn ch’as peul conté

ant la stòria d’un ligera.

La vita, sta bagassa,

a l’ha gratame

gioventù

speransa e credit

lassand-me ij cavèj ràir

ij dent ratà

e doi euj gris

për lese ij debit.

Ma ‘l cheur nen për blaghé,

ël cheur a l’é fòrt e lìber,

e gnente e gnun al mond

lo podrà mai gropé

vë spiego anche ‘l përchè.

Rit

Ël cheur i l’hai lassajlo a Angiolina

Na cita da gnente, un ratin

Ma a l’é stàita chila la prima

ch’a l’ha savù dime “it veuj bin”

Ël cheur i l’hai lassajlo a Angiolina

Na sèira d’agost pien-a d lun-a

Dël milaneuvsentsinquantun.

I l’hai lotà con j’ors

Volà con j’aquile

E ij luv

A l’han mostrame

Che për domé ij cavaj

A basto nen

Ij brass rotond

Ëd le madame

Ël vent dij marinar

L’ha dame l’incossiensa

Për recinteme ‘n pra

Për costruì na ca

Për generé ‘d masnà

Ant ël poss dij sensa glòria

I son pëscame

Doi rognon

Dur come pere

Për scapisé ij bigat

Ij poj, le cìmes

E le bòje panatere.

Ma ‘l cheur nen për blaghé

Ël cheur a l’é sensa macia

E gnente e gnun al mond

lo podrà mai macé

Vë spiego anche ‘l përchè

Rit.

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato.